بنیاد اتریوم در تحقیقات خود دربارهٔ عاملهای هوش مصنوعی، نگاهی به مسیر احتمالی آیندهٔ قراردادهای هوشمند ارائه میدهد. در نگاه اول، این موضوع مانند یک داستان سادهٔ رمزارزی به نظر میرسد، اما وقتی آن را در بستر گستردهتر بازار بررسی کنید، مفیدتر میشود. این نکتهٔ کلیدی است.
**پرسشهای متداول**
در ادامه فهرستی از پرسشهای متداول دربارهٔ تحقیقات بنیاد اتریوم در مورد عاملهای هوش مصنوعی و آیندهٔ قراردادهای هوشمند آورده شده است.
**پرسشهای سطح مبتدی**
۱. عامل هوش مصنوعی در زمینهٔ رمزارز چیست؟
عامل هوش مصنوعی یک برنامهٔ نرمافزاری است که میتواند بهطور مستقل تصمیم بگیرد و اقداماتی برای دستیابی به یک هدف مشخص انجام دهد. در رمزارز، این به این معناست که میتواند با قراردادهای هوشمند تعامل کند، توکنها را معامله کند یا یک کیف پول را بدون نیاز به کلیک انسان برای هر بار ارسال، مدیریت کند.
۲. این چه تفاوتی با یک قرارداد هوشمند معمولی دارد؟
یک قرارداد هوشمند معمولی فقط از مجموعهای ثابت از قوانین پیروی میکند. یک عامل هوش مصنوعی انعطافپذیرتر است. میتواند دادهها را تحلیل کند، از نتایج بیاموزد و استراتژی خود را تطبیق دهد—مانند یک ربات که میتواند تصمیم بگیرد چگونه یک وظیفه را در چارچوب قوانین یک قرارداد هوشمند به بهترین نحو اجرا کند.
۳. چرا بنیاد اتریوم در حال تحقیق روی این موضوع است؟
آنها در حال بررسی چگونگی هوشمندتر و خودمختارتر کردن قراردادهای هوشمند هستند. هدف ایجاد سیستمهایی است که بتوانند وظایف پیچیده و بلندمدت را بدون نیاز به نظارت مداوم انسانی اجرا کنند.
۴. آیا این کار اتریوم را سریعتر یا ارزانتر میکند؟
نه بهطور مستقیم. عاملهای هوش مصنوعی خود بلاکچین را سریعتر نمیکنند. با این حال، میتوانند با خودکارسازی گردشکارهای پیچیده، برنامهها را کارآمدتر کنند، که ممکن است تعداد تراکنشهای دستی مورد نیاز کاربر را کاهش دهد و بهطور بالقوه در هزینهها صرفهجویی کند.
۵. آیا این همان هوش مصنوعی درونزنجیرهای است؟
تقریباً، اما نه دقیقاً. هوش مصنوعی درونزنجیرهای معمولاً به معنای اجرای یک مدل کوچک هوش مصنوعی مستقیماً درون یک قرارداد هوشمند است. تحقیقات بنیاد اتریوم بیشتر دربارهٔ هوش مصنوعی برای درونزنجیره است—استفاده از عاملهای هوش مصنوعی برای کنترل قراردادهای هوشمند، در حالی که محاسبات سنگین هوش مصنوعی خارج از زنجیره انجام میشود.
**پرسشهای سطح پیشرفته**
۶. یک عامل هوش مصنوعی چگونه میتواند یک قرارداد هوشمند را کنترل کند؟
عامل معمولاً یک کلید خصوصی در اختیار خواهد داشت. برای فراخوانی توابع روی یک قرارداد هوشمند، تراکنشها را امضا میکند. به عنوان مثال، یک عامل که یک استخر وامدهی دیفای را مدیریت میکند، میتواند شرایط بازار را نظارت کند و با فراخوانی تابع setInterestRate قرارداد، بهطور خودکار نرخهای بهره را تنظیم کند.
۷. بزرگترین ریسکهای امنیتی با عاملهای هوش مصنوعی چیست؟
ریسکهای اصلی عبارتند از:
- حملات خصمانه: یک بازیگر بد میتواند دادههای گمراهکننده به عامل بدهد تا آن را به انجام یک اقدام مضر وادار کند.